Młoda para, a narzeczeństwo

Napisany przez dnia Paź 18, 2011 w Informacje | 0 komentarzy

Młoda para, a narzeczeństwo

Okres narzeczeństwa jest niezwykle ważny w życiu młodych, to okres w którym państwo młodzi podejmują decyzję o byciu razem, To poważna decyzja, której konsekwencje trwają przez całe życie. Jednak w staropolskiej kulturze narzeczeństwo wiązało się z obowiązkami oraz obowiązującą wszędzie tradycja. Przestrzegano gdzie i kiedy może się spotykać młoda para. Była ona wnikliwie obserwowana przez sąsiadów oraz przyszych gości weselnych. W okresie narzeczeństwa młodzi mogli spotykać się w domu rodziców dziewczyny, lecz zawsze w obecności przyzwoitki; mogli też chodzić razem na zabawy, ale narzeczony był stałym partnerem do tańca. Przyzwoitka była niezbędna w kontaktach między przyszłym małżeństwem, ponieważ dbała o dobre imię panny młodej.Tak było na wsi; natomiast w innych środowiskach na zapowiedzi dawane zazwyczaj dopiero po kilkumiesięcznym okresie narzeczeństwa; narzeczeństwo mogło trwać rok albo i dłużej, szczególnie kiedy panna była bardzo młoda lub narzeczony nie miał jeszcze odpowiednich środków na utrzymanie rodziny. Tak było np. w środowiskach mieszczańskich, gdzie ceniono samodzielność mężczyzny. Wśród rodów szlachecko-magnackich wstępne umowy zaręczynowe zawierano często w okresie, gdy “młodzi” tak naprawdę byli jeszcze dziećmi.

 

Po pomyślnie przeprowadzonych i zakończonych zmówinach (zwanych tez omówinami, oględzinami, zapisem lub ugadaniem), mogły rozpocząć się przygotowania do ślubu i wesela, prowadzące do drugiego najistotniejszego etapu uroczystości weselnych – całego kompleksu obrzędowego zwanego “zdawinami” albo pierścionkami, średzinami, zrękowinami. Przestrzegano, by trwało one jeszcze tydzień, najwyżej dwa od ostatniej zapowiedzi, potem powinien nastąpić ślub. Przywiązanie do zwyczajów i tradycji sięga czasów staropolskich.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu: 7.5/10 (30 głosów )
VN:F [1.9.22_1171]
Ocena: 0 (z 0 głosów)