Tańce weselne

Napisany przez dnia Paź 19, 2011 w Informacje | 0 komentarzy

Tańce weselne

Nie mniej ważny był poduszkowy, zwany tez podkładzinowym staropolski taniec prowadzący na pierwsze pokładani nowożeńców: Gdy w czasie wesela po oczepinach swatowie i swachy odprowadzają uroczystym polonezem państwa młodych do ich sypialni (gdzie u możnej szlachty zastawiano kolację muzyka gra poduszkowego czyli chmielowego. Zwyczaj jest narodowy zaniechany po dworach wiejskich dopiero w pierwszej połowie XIX wieku lud zachowuje niekiedy dotąd. Podobny charakter miał przodek, tańczony wielokrotnie w czasie wesela. Odtańczenie pierwszego przodka należało do ojca lub teścia państwa młodych wraz z matką albo teściów. Zaproszenie do przodka należało do przywilejów drużby. Po oczepinach tańczyły go zamężne kobiety, śpiewające Hej nasza/ hej nasza – oznajmiały w ten sposób, ze panna młoda stała się gospodyni ,,Część taneczna wesela rozpoczynał najczęściej krakowiak zwany zapraszalnym. Kiedy kapela zaczynała grać, na środek izby wychodził starszy drużba i “wywoływał” – zapraszał wszystkich do tańca. W XIX wieku niezwykle popularnym weselnym tańcem był tzw. okrągły, czyli układ wszystkich narodowych tańców. Okrągły zaczynał i kończył się polonezem: Na weselach szlachty w tańcu okrągłym łączyły się wszystkie tance polskie. Zaczynany polonezem/ przechodził w krakowiaka, mazura, obertasa i znowu w taniec polski.

 

Niekiedy tańczony bez krakowiaka a wówczas rytm wolny poloneza coraz przyspieszany przechodził w obertasa i mazura. Kiedy wszyscy już dostatecznie się wyskakali w oberkach i mazurkach, nakręcili w walcach, rozpoczynano heczkę . Było to zaproszenie do wspólnej zabawy ze śpiewaniem. Hreczka był to kolejny korowód łażony – wszyscy stawali kołem, twarz”! do środka izby, trzymając się za ręce, a starosta i starościna zachęcali drużbę, aby poprowadził korowód.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu: 7.5/10 (30 głosów )
VN:F [1.9.22_1171]
Ocena: 0 (z 0 głosów)